Anna Sobolewska (Ciężka)

Lavazza Coffee Calendar 2012

2012-01-01T07:00:00.000-08:00

Portret 12 fotografów w nowym kalendarzu Lavazza. Erwin Olaf, Thierry Le Gouès, Miles Aldridge, Marino Parisotto, Eugenio Recuenco, Elliott Erwitt, Finlay MacKay, Mark Seliger, Annie Leibovitz, Albert Watson, David LaChapelle, Ellen von Unwerth.

Tejal Patni - kalendarz 2011 dla marki Splash

2011-12-31T10:20:00.000-08:00

Wyjątkowe stylizacje dla marki mody Splash z Dubaju wykonał fotograf i grafik reklamowy Tejal Patni wraz z nowojorskim fotografem i stylistą teatralnym Kirsten Hermans. Powstało dwanaście unikatowych obrazów przedstawiających surrealistyczny świat pełen mroku i niepokoju.Atmosfera stylizacji często przyrównywana jest do obrazów z filmów Georga Meliesa. Gotycka, post-apokaliptyczna, surrealistyczna wizja świata jest niczym preludium do koszmaru 2012 roku?

Splash - marka z Dubaju z asortymentem wysokiej rangi międzynarodowych marek Firma szczególnie skupia się na gustach konsumentów z Bliskiego Wschodu.

Tejal Patni i Splash Calender 2012

2011-12-31T10:03:00.000-08:00

David LaChapelle pozywa Rihannę

2011-04-14T12:01:00.000-07:00

Słynny fotograf David LaChapelle pozywa Rihannę. Powodem jest nowy teledysk Rihanny : "S & M". Nawiązuje on bezpośrednio do prac i twórczości słynnego fotografa. Osiem koncepcji fotograficznych LaChapelle zostało skopiowane na wideo powielając: koncepcję całości, nastrój, temat, kolory, rekwizyty, ustawienia, dekory i oświetlenie".

Warto samemu porównać:

Obejrzyj teledysk:

Dave Hill

2011-04-01T05:17:00.000-07:00

www.davehillphoto.com

Daniel Kennedy

2011-04-01T05:11:00.000-07:00

www.danielkennedy.com

FOTO-SZTUCZKI: Amy Dresser - Retoucher

2011-02-27T02:42:00.000-08:00

Amy Dresser is a freelance photo-retoucher based in Maine, USA. She started her career as an illustrator after graduating university with a BS in Fine Arts in 1998. In 1999 she received a Post-Baccalaureate in Painting from the School of the Art Institute of Chicago. And in 2000 after moving to New York she was hired to work as a photo-retoucher.

I recently found an image that perfectly displays the talent of Amy Dresser online and she has fast become a role model for me.

www.amydresser.com

FOTO-SZTUCZKI: Tom Langford - Retoucher

2011-02-27T02:11:00.000-08:00

Tom Langford przez wiele lat pracował w Londynie jako fotograf i retuszer dla agencji reklamowych, magazynów oraz korporacji telewizyjnych. Obecnie mieszka w Izraelu.

www.tomlangford.net

FOTO-SZTUCZKI: Tomasz Pochylski - retusz po polsku

2011-02-27T01:47:00.000-08:00

FOTO-SZTUCZKI: Cristian Girotto - Retoucher

2011-02-26T12:06:00.000-08:00

Cristian Girotto is a photo retoucher based in Paris.

więcej na: www.cristiangirotto.com

Paco Peregrin - fotograf mody

2011-02-26T11:43:00.000-08:00

strona www: www.pacoperegrin.com

WIELCY: Andreas Pietsch & Nadine Lambertz 'Barrikade Studio'

2011-02-26T08:23:00.000-08:00

więcej na: http://www.barrikadestudio.com/

Warsztaty - Beauty i Fashion z Sebastianem Paszkiem

2011-02-17T02:59:00.000-08:00

fot. Anna Ciężka

Wszystkim wielbicielom fotografii typu Beauty polecam warsztaty z Sebastianem Paszkiem organizowane przez FotografiaPro w Chorzowie.

O wysokiej jakości warsztatów miałam okazję przekonać się osobiście 29 stycznia 2011 roku. Zaskoczyła mnie przede wszystkim świetna organizacja, bardzo dobre przygotowanie programowe oraz profesjonalizm i otwartość prowadzącego.
Mój głód wiedzy teoretycznej, technicznej oraz praktycznej został w pełni zaspokojony. Miałam okazję usłyszeć odpowiedzi na wszystkie nurtujące mnie pytania a także zdobyć wiele cennych informacji i przydatnych umiejętności. Sam prowadzący wykazał się niespotykaną w tej branży otwartością i chęcią przekazywania innym swojej wiedzy.

Od teorii po praktykę...tak w skrócie mogę opisać to co działo się na zajęciach. Każdy z uczestników mógł też uzyskać cenne wskazówki dotyczące polepszenia jakości swoich zdjęć.

fot. Anna Ciężka

Gratulacje dla organizatorów za pełen profesjonalizm i podziękowania Panu Sebastianowi za chęć dzielenia się swoją wiedzą.

Część teoretyczna zajęć.

Jeszcze kilka cennych uwag.

Robimy zdjęcia!

No proszę i ja zostałam uwieczniona w akcji ( ta z aparatem ;-))


Niespodzianka! Załapałam się do zdjęć z samym prowadzącym Sebastianem Paszkiem ;-)

więcej zdjęć

WIELCY: Erwin Olaf. Holenderski skandalista.

2011-01-21T04:56:00.000-08:00

Erwin Olaf urodził się w 1959 roku w niewielkim holenderskim mieście Hilversum. Studiował dziennikarstwo – przede wszystkim prasowe, ale skończył też fakultet poświęcony fotografii prasowej.
Dziś Erwin Olaf jest światowej sławy fotografem reklamowym. Jego specjalność to skandalizujące portrety. Przez wielu stawiany jest na jednym piedestale z Davidem LaChapellem. Olaf jest zdobywca tytułu najsłynniejszego żyjącego fotografa holenderskiego.

Oficjalna strona: www.erwinolaf.com

WIELCY: Lado Alexi.

2011-01-21T04:35:00.000-08:00

Lado Alexi urodził się w 1977 roku w Tbilisi ( miasto w Gruzji). Dorastał w Moskwie. W 1989 przeprowadził się do Berlina. Studiował w Paryżu w latach 1997-1999. Obecnie pracuje i mieszka w Hamburgu. Jego klienci to m.in.: L'Oreal, Cartier, Colgate, Phillips, Mercedes, Mild Seven, Sharp, Nestle ...

Oficjalna strona: www.ladoalexi.com

WIELCY: Christophe Gilbert

2011-01-20T03:41:00.000-08:00

Oficjalna strona: www.christophegilbert.com

WIELCY: Howard Berman - zabawnie oraz ironicznie

2011-01-20T02:51:00.000-08:00

Oficjalna strona Howarda Bermana: www.howardbermanphotographer.com

Grafik powinien być jak Superman.

2011-01-04T01:57:00.000-08:00

...na co dzień mów wszystkim, że masz jakiś normalny zawód: jesteś hydraulikiem, kościelnym, taksówkarzem. Pod osłoną nocy zmieniaj się jednak w Mistrza Photoshopa!

Jeżeli jesteś grafikiem… albo inaczej: jeżeli masz cokolwiek wspólnego z Photoshopem, staraj się nie mówić o tym znajomym i rodzinie. Zresztą, to samo tyczy się programistów i webmasterów. Nie rozumiesz co mam na myśli? Zastanawiasz się, dlaczego nie możesz pochwalić się przyjaciołom czym się zajmujesz? Jest kilka problemów:

Prędzej czy później ktoś poprosi cię o darmową pomoc. No dobra, to jeszcze nie jest problem. Problemem jest to, że nie zawsze uda ci się odmówić. W końcu zdarzy się, że ktoś, komu wisisz jakąś przysługę będzie potrzebował projektu na zaraz i nie może się zwrócić do nikogo innego;

Pół biedy, jak to jeszcze jest ktoś z bliskiej rodziny albo przyjaciół. Gwarantuję jednak, że przy połowie takich “przysług” (rzadkich bo rzadkich) okaże się, że w sumie to nie jest bezpośrednio dla proszącego, tylko dla jego znajomego, jego firmy, jego szefa, jego brata, jego żony, jego kochanki itd. A z kimś takim jest już o wiele więcej problemów.

Najgorszy jest ten pierwszy raz. Wtedy bowiem naprawdę wierzysz, że to jest coś drobnego, co zajmie ci pół godziny a uszczęśliwi jakąś biedną duszyczkę. Nie.

Okej, skoro już wiemy, dlaczego chwalenie się profesją publicznie może spowodować problemy, to zastanówmy się, jakie problemy mogą to być?

Przeciętnej osobie z Twojego otoczenia wydaje się, że zrobienie projektu koszulki, plakatu, zaproszenia, strony internetowej to pikuś. To jakieś 15 minut roboty. To jak złożenie “jaskółki” z kartki papieru. Ogólnie – nie widzą artystycznej części tej pracy. Nie rozumieją, że trzeba tu mieć jakiś pomysł, przemyśleć dobór kolorów i ideę. Dla nich to “chwila roboty”, bo w końcu “się na tym znasz”.

Myślą też, że to co robisz jest niewiele warte. Tak naprawdę to to w sumie nie jest praca. Założę się, że przeciętna osoba nie mająca dotąd doświadczenia w tej kwestii, na pytanie ile kosztuje strona internetowa dla średniej wielkości firmy odpowie, że najwyżej sumę trzycyfrową. Serio.

Osoba, dla której robisz coś po znajomości, najpewniej cierpi na Syndrom Konstruktywnej Krytyki. Nie wiedzieć czemu, ktoś taki uważa, że jego obowiązkiem jest wprowadzenie jakichś zmian w twoim projekcie. Bo tak wypada, w końcu musi pokazać, że robicie to wspólnie, a nie, że odwalasz za niego czarną robotę.

Twój “zleceniodawca” nie będzie szanował twojego czasu, bo nie musi szanować swoich pieniędzy. Jeśli nie musi płacić za poprawki, to tych poprawek będzie bez liku. Nie będzie się zastanawiał nad każdą dwa razy, bo za to płaci. Nie. Prędzej poprosi cię grzecznie o zrobienie czegoś, a potem stwierdzi, że jednak mu się nie podoba.

Tak naprawdę ten “klient” prawdopodobnie ma swoją wizję czegoś, ale nie potrafi jej zrealizować. To nie jest ktoś, kto zatrudnia profesjonalnego specjalistę i powierza mu coś, bo wie, że się na tym zna. To jest ktoś, kto ma w głowie swój pomysł, ale nie ma pojęcia jak się za to zabrać, więc szuka kogoś, kto to zrobi za niego. Problem zaczyna się w momencie, w którym taka osoba nie będzie zadowolona, dopóki nie zrealizujesz jej fantazji. Bez skojarzeń.

Dlatego – mówiąc w skrócie – nie daj się wciągnąć w “przysługi dla znajomych”. Z reguły ten znajomy, nawet nieświadomie, wpakuje cię w coś bardzo upierdliwego i irytującego. Niejednokrotnie bardziej niż płatne zlecenia. Dla niego to nie problem, bo on nie widzi tego tak jak ty. Dla ciebie: tak.

Dlatego bądź jak Superman. Albo jak Batman. Albo jak Mechanik Rowerowy. Na co dzień mów wszystkim, że masz jakiś normalny zawód: jesteś hydraulikiem, kościelnym, taksówkarzem. Pod osłoną nocy zmieniaj się jednak w Mistrza Photoshopa!

Update: Tomek Topa słusznie zauważa: najlepiej w ogóle nie przyznawać się, że masz cokolwiek wspólnego z komputerem. Na przykład ja, pracując w portalu internetowym, wśród znajomych jestem uważany automatycznie za eksperta od komputerów, sprzętu, laptopów, tworzenia stron www i programów na Windowsa. Tłumaczenie, że pracuję w marketingu i z komputerami od strony technicznej mam zawodowo tyle wspólnego, co sekretarka, niewiele pomaga.

tekst: Paweł Opydo
źródło

Każdy może zostać ASEM

2010-11-18T11:00:00.000-08:00

Kierownik czy Manager?

2010-11-03T10:52:00.000-07:00

Cudze chwalicie swojego nie znacie?

Account Manager - Specjalista ds. Klientów
Art Director - Dyrektor Artystyczny
Brand Manager - Opiekun Marki
Key Account Manager – Kierownik ds. Kluczowych Klientów
Office Manager – Kierownik Biura
Payroll Manager – kierownik ds. wynagrodzeń
Project Manager – szef projektu
Quality Manager – Kierownik ds. Jakości
Sales Director - Dyrektor ds. Sprzedaży
Sales Executive – Specjalista ds. Sprzedaży
Webmaster – administrator strony lub serwisu internetowego.

Kierownik czy Manager?

Uzasadnione posunięcie

Stosowanie terminologii angielskiej wg mnie ma uzasadnienie w kilku przypadkach. Po pierwsze kiedy firma jest międzynarodową jednostką, a podstawowym językiem w jej strukturach jest właśnie język angielski. Wówczas, aby nie powodować zamieszania, powinniśmy zaakceptować i nauczyć się znaczenia angielskich nazw stanowisk.

Wprowadzenie tytulatury angielskiej ma też swoje uzasadnienie w firmach krajowych, które posiadają kontrahentów zagranicznych. Pozwala on zachować pewne standardy światowe i zapobiega chaosowi. Podczas spotkań biznesowych z zagranicznymi partnerami nie zachodzi konieczność szczegółowego objaśniania każdego stanowiska.

Najmocniejsze uzasadnienie mają jednak te nazwy, które nie posiadają swoich odpowiedników w języku polskim. Wbrew pozorom nie wszystkie słowa można bezproblemowo przetłumaczyć na nasz język. Często przy takim spolszczaniu „na siłę” traci się główny sens danego zwrotu, albo wręcz zmienia się go. Lepiej w takich przypadkach pozostać przy oryginalnej angielskiej nazwie. Przykładem mogą być słowa Copywriter, Project Manager, czy Webmaster.

Kiedy nie akceptujemy

Wiele firm stosuje jednak obce nazewnictwo głównie, aby podnieść prestiż danego stanowiska, jak również postawić siebie na poziomie przedsiębiorstw europejskich. Obco brzmiące nazewnictwo kojarzy się wielu z silniejszą pozycją, profesjonalizmem i gwarancją solidności. Stąd od kilku lat obserwuje się zastępowanie słowa „kierownik” - „managerem”. Jednak trudno w tym przypadku znaleźć uzasadnienie dla tego zwyczaju, dlaczego nie można powiedzieć po prostu Kierownik ds. Marketingu, zamiast Marketing Manager.

Rzeczywistość jest jednak taka, a nie inna i czy chcemy, czy nie, musimy nauczyć się anglojęzycznego nazewnictwa poszczególnych stanowisk. Chociażby tych, z którymi na co dzień możemy mieć kontakt np. pisząc maile, przygotowując umowy, czy chociażby przeglądając ogłoszenia o pracę. Nie musimy jednak sami posługiwać się tymi nazwami jeśli nasza wrażliwość językowa nam na to nie pozwala.

źródło strona: etykieta-w-biznesie.wieszjak.pl
Polecam również artykuł.

Aparat dla Mamy

2010-10-21T09:21:00.000-07:00

Mama odkryła w sobie ducha artysty fotografa. Z wielkim zdumieniem patrzyłam na nią gdy podczas rodzinnej uroczystości wyjęła swoją mini aparaturę do robienia zdjęć i cykała z pasją i zacięciem prawdziwego artysty. "Zobacz" - powiedziała do mnie pokazując mi zdjęcia w komórce.
Mama była z siebie dumna a i miała ku temu powody. Zdjęcia w komórce choć strasznie słabej rozdzielczości zaskakiwały dobrym wyczuciem kadru i niebanalnymi ujęciami.
"Skoro tak Ci się to podoba to spróbuj tym" - mówiąc to zdjęłam z szyi swój aparat i podałam go mamie. Ustawiłam aparat w najlepszych opcjach więc wystarczyło teraz tylko dobrze wykadrować i nacisnąć spust migawki. Jeszcze kilka drobnych uwag i mama przepadła na dobre pół godziny z moim aparatem.
Aż miło było patrzeć na nią w akcji, mama naprawdę wczuła się w rolę zawodowego fotografa.
Wybierała ciekawe ujęcia i robiła zdjęcia " z boczku" jak prawdziwy fotoreporter, czyli bez wołania: „proszę się ustawić i popatrzeć w obiektyw bo robię zdjęcia”.

Przeglądając następnego dnia zdjęcia doszłam do wniosku, że należy w mamie podsycić tą pasję. Fakt – sporo zdjęć wyszło nieostrych ale kompozycja oraz wyczucie czasu i kadru jak najbardziej dobre, reszta to już kwestia wprawy. Trzeba przyznać, ze mama ma zadatki.
W ten o to sposób zrodziła się idea zakupu aparatu kompakcika dla mamy.

PRZEPIS NA APARAT DLA MAMY
Aparat dla mamy powinien być:
1.    mały ( taki by mogła o schować do torebki),
2.    z czytelną nawigacją,
3.    niedrogi ( do 300 zł max by nie szkoda było jak zgubi ;-)) i
4.    rozwojowy ( by mama mogła się rozwijać).

SCHODY - CZYLI CO WYBRAĆ GDY TYLE TEGO
O ile z punktami 1,2 i 3 była dosyć prosta sprawa o tyle punkt 4 zdecydowanie był dla mnie nie lada wyzwaniem.
Co znaczy „rozwojowy aparat”? Rozwojowy aparat to maszyna, która pozwoli jego użytkownikowi po prostu myśleć. Trudno jest stawać się coraz lepszym fotografem gdy aparat oferuje wyłącznie gotowe programy, które zabijają w właścicielu ducha poszukiwacza i odkrywcy.

Tryby: zmierzch, portret o zmierzchu, miękkie ujęcie, krajobraz, plaża, śnieg, portret pod światło, portret, krajobraz, noc, portret, dziecko, zbliżenie, tekst, zachód słońca, świt, fajerwerki, jedzenie, kawiarnia … uff
No i jeszcze bomba marketingowa: „funkcja wykrywania uśmiechu”?, a ja się pytam co to takiego do jasnej anieli jest ?
Czy krajobraz jest zawsze taki sam? Czy światło wokół osoby portretowanej jest zawsze takie samo? Czy świty i zachody słońca zawsze wyglądają tak samo? No właśnie, a nasz aparat specjalista wszystkie krajobrazy rejestruje tak samo.

Nie zamęczając… aparat dla mamy owszem powinien mieć funkcję automatu ale przede wszystkim powinien mieć możliwość „włączenia myślenia” czyli przejścia na tryb manualny oraz preselekcję czasu i przesłony .
„Włączenie myślenia” powinno się rozpocząć jeszcze przed zakupem samego aparatu. Ja się pytam po co komu w ogóle zoom cyfrowy? Zoom cyfrowy powinno się używać tylko i wyłącznie już po zrobieniu zdjęcia dla powiedzmy podejrzenia sobie jakiegoś detalu z naszego obrazka. Niech wam palec uschnie ustawiając zoom cyfrowy przy robieniu zdjęć!

Zoom optyczny. Owszem przydatny ale po co zaraz 10-cio czy 20-krotny! Wystarczy 3-krotny i basta! Dlaczego? Wyobraźmy sobie np. moją mamę. Postanowiła zrobić zdjęcie cioci Basi. Ma swoją cyfróweczkę z 20-krotnym zoomem optycznym. Ciocia stoi na drugim końcu średnio oświetlonego pokoju. Mama ma swój mega zoom więc co się będzie męczyć podchodząc do cioci by zrobić jej protret. Tak więc mama stojąc 5 metrów od cioci robi zooooom i cyka fotkę. Ponieważ w pokoju nie jest super jasno a mama robiąc zoom nieświadomie zmniejsza sobie optymalną dostępną otwartą przesłonę tak więc uruchamia się lampa. Lampa nawet przy optymalnych najlepszych ustawieniach błyska na 3 metry.
Rozumując po chłopsku tłumaczę: ciocia stoi w odległości 5 metrów od aparatu, lampa błyska max do 3 metrów! Wyobrażacie sobie to zdjęcie? Brrrrr….
Tak wiec pytam się czy nie lepiej mieć 3 krotny zoom optyczny, który zmusi mamę by podeszła do cioci bliżej? Zdjęcie przynajmniej wyjdzie!

Ta sama bajka dotyczy ISO czyli czułości. 100, 200, 400 i basta. Nie ma co się zastanawiać nad tym czy lepszy jest ten aparat, który ma ISO 1000 czy 3200. To nie ma znaczenia i tak nikomu nie spodobałoby się zdjęcie zrobione w tych czułościach. Im wyższa czułość tym gorsza jakość zdjęcia. Powyżej 400 robi się chirurgia twarzy to znaczy, każdy człowiek wygląda jak w pierwszym tygodniu po operacji plastycznej buzi. Tak wiec wystarczy, że aparat ma max 400 i jest wystarczająco.

Co stało się priorytetem w wyborze kompakcika cyfrowego dla mamy? Przede wszystkim (kolejność ma znaczenie!):
1.    Możliwość wyboru trybów manualnych
2.    Jasność obiektywu (maksymalna przysłona nie większa niż f/3.2- f/5.8 )
3.    Możliwość ustawienia balansu bieli ( w tym manualnie)
--------------------------------------------- a następnie:
4.    Rozdzielczość zdjęć ( no im wyżej to akurat tu lepiej ;-))
5.    Ilość efektywnych pikseli ( 10 -12 mln)
6.    Pomiar światła ( by był do wyboru matrycowy, centralnie ważony, punktowy)
7.    Ogniskowa
8.    Zoom optyczny ( wystarczy 3-krotny)
9.    Wielkość pamięci zewnętrznej ( im więcej tym lepiej)
10.    Rodzaj zasilania ( baterie są bardziej praktyczne od akumulatorów)
Reszta to standard.

KLAMKA ZAPADŁA
Po długich poszukiwaniach mój wybór padł na kompakcika za uwaga bagatela: 300 zł! Jest nim PRAKTICA DCZ 12.Z4.
Najbardziej zadziwiła mnie w nim duża jasność obiektywu: f/2.8-6.3, do tego możliwość preselekcji czasu , przesłony, tryb manualny . Balans bieli z możliwością definiowania przez użytkownika.
Mile widziane okazały się też inne parametry: 12 mln efektywnych pikseli, rozdzielczość zdjęć max do 4000x3000 pikseli, pomiar światła: matrycowy, centralnie ważony, punktowy, ogniskowa: 5.05 - 20.2 mm (odpowiada 29 - 110 mm),zoom optyczny: 4x, pamięć zew.: 32 GB, zasilanie na baterie. O reszcie nie wspominam bo to standard.

Kurs i Warsztaty - Beauty i Fashion

2010-10-19T12:09:00.000-07:00

Kurs i Warsztaty - Beauty i Fashion
Prowadzący: Sebastian Paszek
Kategoria: Fashion Beauty

Sebastian Paszek - Fotograf na stałe mieszkający i pracujący w Londynie rozpoczął swoją przygodę z tą dziedziną jeszcze w Polsce. Obecne na stałe współpracuje z magazynami:
Existence (PL)
Mc mag (UK)
Hilights (Australia)
Vision (China)
Labb (UK)
oraz z wieloma firmami kosmetycznymi w tym min. Chanel Polska i Clarise.

Zbierana jest obecnie grupa na warsztaty.
Więcej tu: WARSZTATY

Miejskie impresje. Wrocławska fontanna.

2010-10-07T13:00:00.000-07:00

Gosia wychodzi za mąż. Przymiarka sukni ślubnej.

2010-10-07T11:11:00.000-07:00

Zobacz Gosię u fryzjera >>

Dzieci na weselu.

2010-10-06T13:46:00.000-07:00

Gosia wychodzi za mąż. Zdjęć kilka.

2010-10-06T13:09:00.000-07:00

WIELCY: Heidi Slimane

2010-09-15T13:27:00.000-07:00

WIELCY: Inez van Lamsweerde & Vinoodh Matadin

2010-09-15T12:11:00.000-07:00

Inez van Lamsweerde i Vinoodh Matadin to holenderski duet fotografów mody, znany z pracy dla magazynów mody, kampanii reklamowych oraz samodzielnych działań artystycznych. Ich prace były publikowane w takich magazynach jak francuski, angielski, japoński, włoski i amerykański Vogue, a także V Magazine, W Magazine, Harper's Bazaar, GQ, Self Service, Exit Magazine, Purple Fashion, Visionaire, Fantastic Man, Butt, VMAN , Arena Homme Plus i 032c.

WIELCY: Ruven Afanador - fotograf mody i celebrytów

2010-09-15T12:00:00.000-07:00

więcej na: www.art-dept.com

WIELCY: Eugenio Recuenco - artysta fotografii komercyjnej

2010-09-11T14:19:00.000-07:00

Eugenio Recuenco - współczesny hiszpański fotograf, uważany za jednego z najbardziej kreatywnych fotografów mody. Jego fotografie stylistycznie nawiązują do malarskich dzieł takich mistrzów jak Goya, czy El Greco.

Na swoich fotografiach tworzy sceny z mistycznego świata. Jego styl określa się mianem:"kinematograficznym" lub "obrazkowym".

Odniósł wielkie sukcesy w fotografii mody i reklamowej fotografując dla największych światowych marek. Miał także wiele wystaw w największych hiszpańskich galeriach. W swoim rodzinnym kraju wykonuje fotografie wyłącznie dla Vouga.

Został uhonorowany nagrodą ABC Photography Prize za "Concepcion, parto, juego y education" (2003) oraz jego "Playstation" zdobyło złote i brązowe Lwy na Festiwalu w Cannes w 2005 r.

WIELCY: AlexandFelix - surrealistyczne światy

2010-09-11T13:42:00.000-07:00

WIELCY: Nathan Schroder - fotograf komercyjny

2010-09-11T13:36:00.000-07:00

WIELCY: Tim Walker - artystyczna fotografia komercyjna

2010-09-11T12:44:00.000-07:00

Tim Walker tworzy sugestywne obrazy pełne tekstur, detali i niuansów. Jego innowacyjne podejście do fotografii sprawia, że świat który tworzy jest intrygujący i niesamowicie działa na wyobraźnię.

Sięgając do obrazów z dzieciństwa Walker tworzy cykle tematyczne zdjęć, które doskonale trafiają w potrzeby współczesnej fotografii mody.
Z pewnością realizacja wizji Tima Walkera jest niezwykle pracochłonna i wymaga wiele wysiłku ale jak widać to się opłaca.

Biografia
Tim Walker pochodzi z Londynu. Pierwsze kroki w fotografii stawiał pracując w Condé Nast gdzie założył archiwum fotografii Cecil Beaton. Po ukończeniu Exeter Art College pracował jako wolny strzelec a następnie jako asystent Richarda Avedona w Nowym Jorku. Swoją karierę jako fotograf rozpoczął zajmując trzecie miejsce w konkursie Inpependent Young Photographer of the Year Award. To zaowocowało późniejszą współpracą Walkera z takimi pismami jak Vouge, Harper's W czy Bazaar. Przygotowywał też kampanie dla klientów reklamowych takich jak: Barneys, Comme des Garcons, Gap i Yohji Yamamoto.

FOTOGRAFIA ŚLUBNA - inspiracje

2010-09-11T10:31:00.000-07:00

Poniżej kilka moich ulubionych zdjęć nowojorskich fotografów ślubnych. Zdjęcia wykonane w roku 2010.

FOTOGRAFIA POLSKA - Arek Kempka

2010-09-11T08:51:00.000-07:00

Arek Kempka – urodzony w 1972 roku.
Z wykształcenia fotograf czeladnik.

Specjalizuje się w fotografii reklamowej, jest mistrzem kreowania wielowymiarowych, zaawansowanych technicznie obrazów wody, płynów, szkła i lodu.

więcej na: www.kempka.pl

WIELCY: Rodney Smith - fotograf surrealista

2010-09-11T06:06:00.000-07:00

Gdyby moje stopy potrafiły klaskać klaskałyby właśnie dla niego.

Rodney Smith ukończył studia na Uniwersytecie Virginia w 1970 roku i otrzymał tytuł Master of Divinity z teologii na Uniwersytecie Yale w 1973 roku. W 1975 r otrzymał stypendium ( Jerusalem Foundation Fellowship ), które pozwoliło mu na podróż do Jerozolimy na trzy miesiące. Zdjęcia z tej podróżny zostały opublikowane w 1983 r. w jego pierwszej książce zatytuowanej: ""W krainie światła" (“In the Land of Light”). Smith był również zaangażowany w wiele komercyjnych projektów m.in. dla: American Express, IBM, Heinz, Starbucks Coffee, Ralph Lauren, The New York Times Magazine .

Jego prace zdobyły ponad 75 nagród i były wystawiane w najważniejszych galeriach całego świata. Smith jest również nauczycielem i nadal wykłada na Uniwersytecie Yale. Regularnie prowadzi też warsztaty fotograficzne Santa Fe w Nowym Meksyku.

Druga książka Smitha, "Hat Book" została opublikowana w roku 1993. Rodney Smith obecnie mieszka z żoną i córką w nedens Landing - niedaleko Nowego Jorku.

Fotografie Rodneya Smitha przedstawiają obraz świata w nietypowy sposób - szokują, przykuwają uwagę, niepokoją. Są niczym surrealistyczne obrazy Rene Magritte: odcięte głowy, unoszące się w powietrzu meloniki, kapelusze, parasolki czy filiżanki to motywy łączące twórczość tych dwóch artystów.

więcej: www.rodneysmith.com

WIELCY: Richard Avedon. Avedon zagląda do duszy.

2010-09-11T04:47:00.000-07:00

Jestem tak blisko osoby pozującej, że mógłbym jej dotknąć. Między nami nie dzieje się nic. Wpatrujemy się w siebie. Człowiek na białym tle staje się symbolem samego siebie.

Richard Avedon na etacie to jak Michał Anioł zatrudniony jako lokalny malarz pokojowy -skomentował jeden z amerykańskich dzienników, gdy fotograf został w 1992 r. zatrudniony przez tygodnik „New Yorker" jako pierwszy fotograf w historii magazynu.

- Przez portrety Avedona zaglądamy ludziom do duszy - mówi fotoreporter „Gazety" Piotr Wójcik.

Avedon, bez wątpienia najsłynniejszy fotograf drugiej połowy XX wieku, zdobył nie tylko ogromne uznanie w kręgach artystycznych, ale też bardzo wcześnie odniósł sukces komercyjny. Mieszkał i pracował w ekskluzywnej dzielnicy Manhattanu przy Central Parku. - Jak artysta może mieszkać na Park Avenue? - zbulwersował się kiedyś jeden z jego przyjaciół z bohemy nowojorskiej. - Łatwo - odparł Avedon.

W swoim życiu potrafił połączyć fotografię komercyjną i artystyczną. Jednak zawsze podkreślał, że fotografia modowa tylko go utrzymuje, a jego prawdziwą pasją jest fotografia portretowa.

Przed jego aparatem stawali najsłynniejsi, najpiękniejsi, najbardziej wpływowi ludzie świata, wśród nich: Marlon Brando, Truman Capote, Charlie Chaplin, Bob Dylan, Audrey Hepburn, Alfred Hitchcock, Janis Joplin, Sophia Loren, Marilyn Monroe, Ronald Reagan, Salman Rushdie, Arnold Schwarzenegger, Barbra Streisand, Tina Turner i Orson Welles.

Jednak największy wpływ na historię fotografii miały jego zdjęcia amerykańskiej prowincji. Nad cyklem „In the American West" Avedon pracował siedem lat. Zrobił zdjęcia przeszło 750 osobom w 17 stanach. Znajdziemy tu więźniów, robotników, górników, kowbojów, bezrobotnych. Wszyscy sfotografowani na białym tle. Każdy portret ma pozostawioną czarną ramkę negatywu, na zawsze już kojarzoną ze stylem Avedona.

Był zafascynowany ekspresyjnymi portretami Egona Schielego. Pociągał go teatr. Wiele jego portretów sprawia wrażenie zainscenizowanych. Pracował z modelem jak reżyser z aktorem.

Gdy fotografował częściowo sparaliżowanego reżysera Michelangela Antonioniego, poprosił jego żonę o pomoc: „Czy mogłaby pani powiedzieć Antonioniemu, że szukam w jego twarzy wrażenia zakłopotania przed obliczem życia".

Wierzył, że praca jest sensem życia: „Jeśli danego dnia nie zrobię nic związanego z fotografia, czuję się, jakbym w ogóle się nie obudził".

Avedon zmarł cztery lata temu w wieku 81 lat w San Antonio w Teksasie.

Przygotowywał się do sesji z weteranami wojny w Iraku. Nie zdążył ich sfotografować. Niedokończony projekt „Demokracja", cykl portretów amerykańskich wyborców, ukazał się w tygodniku „New Yorker" w listopadzie 2004 roku, dwa dni przed ponownym wyborem George'a W. Busha na prezydenta USA.

tekst: KINGA KENIG

źródło: Gazeta Wyborcza, 18 sierpnia 2008 roku

Ślubne dodatki dla Gosi i Tomka

2010-09-10T08:21:00.000-07:00

Kilka dodatków jakie wykonałam na wesele Gosi i Tomka.

WIELCY: Mert Alas and Marcus Piggott

2010-09-08T13:44:00.000-07:00

Tak się złożyło, że moje ulubione zdjęcia tej dwójki fotografów przedstawiają Madonnę. Może to i nie przypadek, że to właśnie ta wokalistka ma tak wspaniałe zdjęcia, w końcu piosenkarka znana jest ze swoich niepowtarzalnych kreacji artystycznych.
Tak czy inaczej oto kilka zdjęć które robią na mnie wrażenie.

Jeszcze kilka innych zdjęć:

To zdjęcie ma klimat

2010-09-08T13:34:00.000-07:00

Autor: Rankin

WIELCY: Rankin - eksplozja koloru.

2010-09-08T13:30:00.000-07:00

more: http://www.rankin.co.uk/

To zdjęcie inspiruje

2010-09-07T04:44:00.000-07:00

Zdjęcie wykonał Peter Lindberg. Na zdjęciu Amber Valetta.

WIELCY: Robert Doisneau

2010-09-07T04:27:00.000-07:00

Gdybym miała wybrać jednego fotografa, którego twórczość bliska jest mojemu spojrzeniu na świat wybrałabym fotografie: Roberta Doisneau.

Książki Robert Doisneau :

Czaruś - siempre en mi corazon

2010-08-31T12:39:00.000-07:00

Jak się okazało fotografowanie Czarusia to nie lada wyzwanie. Gdy tylko zauważył, że znalazł się w centrum mojego zainteresowania biegł po kosteczkę do zabawy lub zaczepiał mnie łapą. Dopiero po kilkunastu minutach udało mi się zrobić pierwsze fotki.

He He zabierz mi kosteczkę!

Moja kosteczka, moja kosteczka!

To jak bawimy się?


Czy mi się wydaje czy słyszę coś za drzwiami?

No dobra rób mi to zdjęcie skoro musisz.

To pstrykanie aparatu jest całkiem...usypiające.

Że co? Mam otworzyć oczy?

Teraz tak z profilu? Ech... ciężkie jest życie modela.

Po co robisz mi zdjęcie nosa?

Pójdziemy na spacerek? Chyba zasłużyłem co?

I o to chodziło.

Tak? Czy wolisz drugi profil?

siempre en mi corazon - na zawsze w moim sercu

2010-08-31T06:47:00.000-07:00

Jeszcze jedna fotka Erin Vey ;-)
Mojemu Czarusiowi też przydałaby się taka sesja... hmmm...
Więcej fotek tutaj.

WIELCY: Peter Lindberg from: www.peterlindbergh.com

2010-08-29T16:05:00.000-07:00

more: www.peterlindbergh.com

WIELCY: Andreas H. Bitesnich from: www.bitesnich.com

2010-08-29T15:54:00.000-07:00

website Andreas H. Bitesnich

more: www.bitesnich.com

WIELCY: Nick Knight from: www.nickknight.com

2010-08-29T15:48:00.000-07:00

more: www.nickknight.com

VAUGHAN HANNIGAN - elita fotografów komercyjnych

2010-08-29T14:53:00.000-07:00

Timothy Hogan


Christopher Griffith

Julia Fullerton-Batten

Timothy Hogan

Martin Schoeller

Christopher Griffith

Scott Frances
Julia Fullerton-Batten
Christopher Griffith
Timothy Hogan
Alessandra Petlin
Giles Ravell
Martin Schoeller
Mark Zibert

more: www.vh-artists.com

WIELCY: Mark Seliger from: www.markseliger.com

2010-08-29T14:33:00.000-07:00

Click: www.markseliger.com

WIELCY: Mario Testino from: www.mariotestino.com

2010-08-29T14:20:00.000-07:00

more: www.mariotestino.com

WIELCY: Howard Schatz from: www.howardschatz.com

2010-08-29T13:49:00.000-07:00

more: http://www.howardschatz.com/portfolio.php

WWW.BOOKOFF.PL

2010-08-29T09:45:00.000-07:00

Celem księgarni artystycznej Bookoff jest udostępnienie albumów fotograficznych i rzadkich książek artystycznych, często całkowicie niedostępnych na polskim rynku. POLECAM!!!
link do księgarni: http://www.bookoff.pl/

WIELCY: David LaChapelle na: http://www.lachapellestudio.com/

2010-08-29T09:34:00.000-07:00

Więcej na stronie Davida LaChapelle: http://www.lachapellestudio.com/

Erin Vey - fotograf psów. Photos from: portfolio.erinvey.com

2010-08-29T06:43:00.000-07:00

Polecam stronę Erin Vey: http://portfolio.erinvey.com/
oraz blog: http://www.erinvey.com/bark/

WIELCY: Elliott Erwitt

2010-08-29T06:18:00.000-07:00

Elliott Erwitt

Elliott Erwitt urodził się w 1928 roku w Paryżu w rodzinie rosyjskich emigrantów. W 1939 roku wraz z nią przeniósł się do Stanów Zjednoczonych. W latach 1942-1944 studiował fotografię w Los Angeles City College, a dla pełnej realizacji swoich zainteresowań w latach 1948-1950 studiował sztukę filmową w New School for Social Research. Od 1952 roku Erwitt był niezależnym fotografem pracującym dla magazynów: Collier’s, Look, Life and Hollday. Swoja współpracę z agencją Magnum rozpoczął w 1953 by już po roku stać się pełnoprawnym członkiem agencji.
Dorobek artystyczny Elliotta Erwitta budzi ogromny podziw, jest także inspiracją dla kolejnych pokoleń fotografów. Albumy jego autorstwa są prawdziwym wzorem wśród wydawnictw fotograficznych, a same zdjęcia stanowią kanon fotografii reportażowej, zapewniając autorowi miejsce w panteonie mistrzów obiektywu.

Erwitt nigdy jej nie przekracza, nie nabija się z przywar ludzi, z ich niedoskonałości, stara się raczej pokazać ich w ciepłym blasku.
Stanowią one szeroką mozaikę prawdziwego życia składającą się z chwilowych momentów, uchwyconych z pasją i sercem, mozaikę sytuacji, których normalny uczestnik wydarzeń pewnie by nie zauważył. Nie jest bowiem odkryciem stwierdzenie, że w tego rodzaju fotografii wnikliwa obserwacja i ciągłe napięcie warunkują powstanie tej właśnie, jedynej „trafionej” fotografii. Elliott Erwitt to nie tylko fotograf intymnych, złapanych sytuacji z życia. Jako profesjonalista uczestniczył w wielu wydarzeniach natury oficjalnej, fotografował polityków (Kennedy, Chruszczow), artystów, realizował zdjęcia reklamowe dla wielkich koncernów.

W latach tuż powojennych będąc w amerykańskiej armii stacjonującej w Niemczech i we Francji dokumentował samochodowe wypadki, czy spotkania wojskowych władz na najwyższym szczeblu. Ale cały czas wykonywał również zdjęcia niejako „dla siebie”, wszystkie te fotografie psów (które od najwcześniejszych lat stały się jego nieomal obsesją!), zabawne scenki uliczne, nieoczekiwane sytuacje, ludzi na plaży nudystów itd.

Fotografowanie psów to cały odrębny i ważny rozdział jego twórczości. Wprowadził do wyobraźni publicznej psa jako element kultury. Zdjęcia tych zwierząt pojawiać się zaczęły w wielu pismach i natychmiast zostawały rozpoznawalne. Psy Erwitta nabierają cech antropomorficznych wpisując się doskonale w poczucie humoru jakie prezentuje wobec ludzi. Są one bohaterami jego licznych wystaw i publikacji, których ukoronowaniem jest znakomity album „Dog dog’s” z 1998 roku.

Żywiołem dla Erwitta jest fotografia czarno-biała – pozostał jej wierny i co ciekawe zdjęcia, które wykonywał w latach czterdziestych mają podobną siłę oddziaływania swoją prostotą formy jak i te zrobione ostatnio. Erwitt fotografując najróżniejsze aspekty człowieczego losu, pozostając wiernym foto-dziennikarskiej estetyce Magnum (tu warto dodać, że brał udział w słynnej wystawie Steichena „Rodzina Człowiecza” (The Family of Man) pozostaje jednym z najwybitniejszych przedstawicieli fotografii humanistycznej, która zapisała tak piękne karty w historii tego medium. Jego wnikliwe obserwacje dotyczące nas wszystkich, bez względu na szerokość geograficzną, kolor skóry, warunki ekonomiczno-społeczne, pomagają nam odnaleźć sens życia i trochę lirycznej romantyki, która w tak bardzo brutalizowanej ostatnio rzeczywistości zaczęła znikać z naszego życia. A w twórczości fotograficznej Elliott Erwitt ma już swoje stałe miejsce jednego z największych i najsubtelniejszych prześmiewców. To trudna i odpowiedzialna rola – bo biedę, katastrofy, wojny fotografuje się wbrew pozorom znacznie łatwiej. Natomiast delikatne relacje międzyludzkie, całą złożoność i bogactwo codziennego życia – o wiele trudniej. Elliott Erwitt robi to doskonale. Jak nikt inny do tej pory.

źródło: Marek Grygiel {http://www.yoursgallery.pl/exhibitions.php?action=details&exh_id=9}

Magda i Robert - letnia sesja. Zdjęcia wybrane.

2010-08-28T12:54:00.000-07:00

Sesja z pomysłem - kreacja z piłkami.

2010-08-22T17:41:00.000-07:00

Sesja ślubna Uli i Łukasza.

21 sierpnia 2010 roku.


Ula i Łukasz przed startem

Łukasz - kompozycja symultaniczna

Ula - kompozycja symultaniczna

Łukasz - ujęcie z przodu

Ula - ujecie z przodu

Portret z piłką

Hop hop...

hop hop II;-)

Chwila relaksu...

Ślizg Uli

Błękit i purpura I

Błękit i purpura II


Akcent kolorystyczny - PURPURA I

Akcent kolorystyczny - PURPURA II


Bajlandia ;-)

Nasz trójka : Ula, Łukasz i ja ;-)

Sobótka - spacer o zachodzie słońca.

2010-08-20T13:40:00.001-07:00

Kilka detali z Wrocławia - sierpień 2010 r.

2010-08-19T07:24:00.000-07:00

Odkrycie lipca!

2010-07-30T13:53:00.000-07:00

Cóż za wspaniałe miejsce...

Strona www dla Gabinetu PRESTIŻ z Wrocławia

2010-07-30T12:47:00.000-07:00

Kolejna udana realizacja Carmina Studio. Stronę można obejrzeć tutaj: http://www.prestiz.eu/
Poniżej dwa projekty graficzne jakie opracowałam dla gabinetu:

Projekt 1

Projekt 2

ULOTKA DLA PAŁACU ALEXANDRÓW

2010-05-20T15:37:00.000-07:00

Plakat dla klubu Tabu w Namysłowie

2010-05-03T13:06:00.001-07:00

Nowi właściciele klubu "Tabu" w Namysłowie zwrócili się z prośbą o zaprojektowanie plakatu na nowe otwarcie. Inauguracja sezonu w rytmach latynoskich ;-)

Majówka na Dolnym Śląsku - Gałów

2010-05-03T12:35:00.000-07:00

Pałac w Gałowie - wczoraj i dziś

Pałac w Gałowie rok 1945

Pałac w Gałowie rok 2010.

Majówka na Dolnym Śląsku - Domanice

2010-05-01T16:11:00.001-07:00

Zamek w Domanicach został zbudowany w XIII wieku na prawym brzegu Bystrzycy. Warownia po przebudowie w 1600 roku utraciła znaczenie militarne. Następne przebudowy w XVIII i XIX wieku zmieniły założenie w monumentalny pałac. Zespół składa się z czterokondygnacyjnego budynku, usytuowanego na wzgórzu z wieżą od strony dziedzińca. Wjazd prowadzi przez kamienny most nad fosą. Przed zamkiem stoją dawne oficyny i zabudowania folwarczne wzniesione około 1821 roku w stylu klasycystycznym. Obecnie budowla stanowi własność Stowarzyszenia Artystów Scen Polskich.

Teren na którym stoi zamek jest ogrodzony i zamknięty. Remont budynku najwyraźniej zatrzymał się pięć lat temu.

Majówka na Dolnym Śląsku - Maniów Mały

2010-05-01T15:44:00.000-07:00

W Maniowie znajduje się pałac z połowy XVIII wieku, pierwotnie barokowy, później przebudowany na klasycystyczny, obecnie w stanie ruiny. źródło: Wikipedia

Pałac w Maniowie Małym - wczoraj i dziś

Rok 1937/ Rok 2010

Lata 1900-1930
źródło:http://fotopolska.eu/93541,foto.html

1 maja 2010 rok

Majówka na Dolnym Śląsku - Siedlimowice

2010-05-01T14:31:00.001-07:00

Pałac w Siedlimowicach
Pałac o części najstarszej wzniesionej w I poł XVI w. gruntownie przebudowany w stylu neorenesansowym w latach 1873-1875, został zniszczony w 1945 r. Murowany na planie pięcioboku z wewnętrznym dziedzińcem, ze skrzydłami o amfiladowym układzie, piętrowy z wejściem w płytkim ryzalicie. Obok zachowała się czworoboczna wieża, obecnie neorenesansowa z boniowanymi narożami zwieńczona hełmem z latarnią. Nieopodal znajduje się park romantyczny ze stawem z poważnie zniszczonym drzewostanem (źródło: Leksykon zabytków architektury Dolnego Śląska).

Pałac w Siedlimowicach - wczoraj i dziś.

Lata 1900-1945

źródło: http://wroclaw.hydral.com.pl/58327,foto.html

1 maja 2010 roku

Majówka na Dolnym Śląsku - Krasków

2010-05-01T13:39:00.000-07:00

Pałac w Kraskowie
Historia pałacu w Kraskowie sięga XIII w., kiedy to w miejscu obecnego obiektu stał drewniano-ziemny gród. Na jego miejscu w XIV w. wybudowany został murowany zamek rycerski. Następnie budowla często zmieniała swych właścicieli. W latach 1611-1616 Zygmunt von Zedlitz przebudował zamek, który 51 lat później został zniszczony podczas wojny trzydziestoletniej. Kolejne zniszczenia przynosi pożar z 1742 r. Zabytek zostaje wówczas odbudowany w stylu barokowego pałacu. W 1848 r. budowla w spadku przechodzi w ręce Rudolfa von Salisch, którego rodzina włada pałacem do zakończenia II Wojny Światowej. Po wojnie, jak to zwykle bywało z tego typu budowlami, pałac stał się siedziba PGRu, co przyczyniło się do sporej dewastacji. Następnie zamek miał kilku różnych prywatnych właścicieli, aż w 1992 r. rozpoczęto jego restaurację. Odtąd w zamku mieści się hotel. ( źródło: http://zamki.net.pl/zamki/kraskow/kraskow.php).

Sesja ślubna Oli i Piotra

2010-04-30T04:44:00.000-07:00

Sesja reklamowa - Gabinet Prestiż

2010-04-20T04:38:00.001-07:00

19 kwietnia 2010 roku odbyła się sesja zdjęciowa dla Gabinetu Kosmetycznego Prestiż. Zdjęcia pojawią się na nowo budowanej stronie internetowej a także na materiałach reklamowych i promocyjnych. Poniżej kilka wybranych zdjęć z sesji. Fotograf: Anna Ciężka.

Jak powstawało logo dla Pałacu Alexandrów

2010-04-15T08:12:00.001-07:00

Praca nad logo to często bardzo długi i żmudny proces. Nim osiągniemy zadowalający i oczekiwany efekt często powstaje kilkanaście a nawet kilkadziesiąt wersji. Tylko niektóre etapy pracy grafika widzi klient, wiele wersji i prób powstaje w zaciszu pracowni komputerowej i nigdy nie ogląda światła dziennego. Kilkanaście szkiców, wersji kompozycyjnych, układów literniczych, modyfikacji kolorystycznych. Poniżej przedstawiam przykład procesu powstawania logo jaki Carmina Studio przeszło wspólnie z właścicielami Pałacu Alexandrów. Jest to zaledwie 1/3 projektów jakie powstały w trakcie pracy nad tym zleceniem.

Inspiracja:
Płaskorzeźba znajdująca się na elewacji Pałacu Alexandrów.

Praca nad głową lwa:

Zaakceptowana głowa lwa:

Praca nad całym znakiem graficznym:

Zaakceptowane logo Pałacu Alexandrów:

O blogu: adkuchni.blox.pl

2010-03-11T07:25:00.000-08:00

Wszystkim grafikom i ludziom działąjacym w reklamie polecam dla relaksu blog: http://adkuchni.blox.pl/html

Oto kilka obrazków z tego bloga:

więcej na: http://adkuchni.blox.pl/html

Home Cards - zdjęcia produktów

2010-02-28T08:38:00.001-08:00

Podstawą działalności Home Cards jest tworzenie niepowtarzalnych zaproszeń okolicznościowych. Carmina Studio została poproszona o wykonanie fotografii ukazującej w atrakcyjny sposób produkty Home Cards. Ważnym dla nas zadaniem było uchwycenie różnorodności papierów z jakich powstały zaproszenia i pudełeczka na prezenty oraz ich faktury i właściwości mienienia się w naturalnym świetle. Oto efekt naszej pracy:

Runda 9 - "9 sposobów, aby wkurzyć grafika"

2010-02-27T10:41:00.000-08:00

Sam przygotowujesz projekt, aby było taniej.

Jeśli wysyłasz grafikowi projekt lub logo w dokumencie Worda, albo Excela czy w formie prezentacji Power Point i oczekujesz, że Twój grafik to wyśle prosto do drukarni, jesteś głęboko w błędzie. Żaden z powyższych formatów nie nadaje się do druku. Mało tego, przyprawisz grafika o gorączkę, bo będzie musiał po Tobie poprawiać projekt, co czasem może mu zając znacznie dłużej niż zrobienie nowego projektu od zera. Policzy sobie też odpowiednio więcej pieniędzy.
Weź pod uwagę, że są specjalne wymogi do druku odnośnie ustawienia rozdzielczości, formatu, kolorów czy spadów. Jeśli nie wiesz co to jest spad to znak, że powinieneś zlecić projekt w całości grafikowi.

Polecam cały artykuł opublikowany : 15 lutego 2010 , autor: Monika Chitra

Runda 8 - "9 sposobów, aby wkurzyć grafika"

2010-02-27T10:37:00.001-08:00

Nie możesz się zdecydować, co do wyglądu projektu.

Mówisz mu, żeby zmienił kolor czerwony na niebieski, potem niebieski na zielony, a w rezultacie stwierdzasz, że jednak czerwony był najlepszy. Grafik dostaje już przez Ciebie nerwicy. Fakt, że zmiana kolorów nie zajmuje dużo czasu, ale co, jeśli jest to coś więcej np. gdy nowy kolor nie pasuje do zaakceptowanego przez Ciebie symbolu? Teraz trzeba będzie wymyślić coś zupełnie nowego, co zabierze mnóstwo czasu.
Postaw się na jego miejscu – właśnie teraz zaczyna Cię nienawidzić.
Lepiej powiedz mu przed rozpoczęciem projektu jakie kolory/czcionki/kształty Ci się podobają, aby uniknąć bólu głowy u obu stron. Pamiętaj też, że grafik również sam powinien dostarczyć Ci zestaw bardzo ważnych pytań (tzw. brief projektowy), które pomogą uniknąć późniejszych nieprzyjemności i poprowadzą projekt tam, gdzie rzeczywiście chcesz. Poświęć trochę czasu i spotkaj się z nim, aby dokładnie, krok po kroku omówić szczegóły projektu i zaoszczędzić sobie dodatkowych kosztów w przyszłości.

Polecam cały artykuł opublikowany : 15 lutego 2010 , autor: Monika Chitra

Runda 7 - "9 sposobów, aby wkurzyć grafika"

2010-02-27T10:26:00.000-08:00

Prosisz o 2 projekty w cenie 1

Zlecasz grafikowi logo, ale nie możesz się zdecydować, czy Ci się podoba i każesz mu zaprojektować wizytówkę, żeby zobaczyć czy logo na niej będzie ładnie wyglądać. Oj.. znów sprawiasz, że Twój grafik ma ochotę popełnić samobójstwo! Trzymaj się jednej rzeczy, a będzie dobrze!

Twój grafik powinien być skupiony na jednym projekcie w tej chwili – uwierz, że wtedy wyjdzie znacznie lepiej! Wyobraź sobie, że on przedstawia Ci dwa szkice logo, a potem zmuszony przez Ciebie, zaczyna kombinować z wizytówkami, kiedy tak naprawdę nie wie czy któreś logo jakoś szczególnie Ci się podoba. I w rezultacie wychodzi na to, że poświęca swój czas i energię na kombinacje z wizytówkami, co przełoży się na jakość logo – lepiej niech dopracuje logo tak, aby było „cud, miód i orzeszki” – wtedy wszyscy będą zadowoleni.

A jeśli chcesz wizytówki – potraktuj to jako projekt nr 2 i zapłać mu, jak za nowe zlecenie! Przypuszczam, że Tobie też szkoda byłoby czasu i pieniędzy, gdyby ktoś chciał Cię wkręcić w wykonanie czegoś w ramach promocji “2 w 1″.

Polecam cały artykuł opublikowany : 15 lutego 2010 , autor: Monika Chitra

Runda 6 - "9 sposobów, aby wkurzyć grafika"

2010-02-27T09:50:00.000-08:00

Próbujesz mu wmówić, że to się robi “w 5 minut”.

Jeszcze mu powiedz, że mu nie zapłacisz tyle, na ile zasługuje, bo przecież “to tylko kilka kliknięć”… W tym momencie stajesz się jego najgorszym klientem.
A teraz Ci powiem, że zaprojektowanie np. dobrego loga, które posłuży firmie wiele lat i wzbudzi zazdrość u konkurencji oraz spowoduje, że Twoi klienci będą je szybko zapamiętywać, wymaga wiele wysiłku i wiedzy na temat budowania marki, marketingu, a także zdolności plastycznych i specjalistycznej wiedzy o kolorach. Często trzeba poświęcić wiele godzin na poszukiwanie informacji o Twojej firmie, o Twojej konkurencji, na analizę grupy docelowej, a wreszcie na szkicowanie ołówkiem na kartce, przeniesienie tego do programu graficznego i dobranie odpowiednich czcionek czy kolorów.
Tak więc, drogi kliencie, nawet niech Ci do głowy nie przyjdzie, że coś co ma pomóc Ci rozwinąć Twoją firmę i wzmocnić jej wizerunek, zajmie komuś 2 minuty roboty!

Polecam cały artykuł opublikowany : 15 lutego 2010 , autor: Monika Chitra

Runda 5 - "9 sposobów, aby wkurzyć grafika"

2010-02-27T09:28:00.000-08:00

Mówisz, że sam zrobiłbyś to lepiej.

Czegoś tu nie rozumiem. Umawiasz się z grafikiem, podpisujesz umowę – oznacza to, że potrzebujesz jego pomocy i mu ufasz. Widziałeś jego prace i wiesz, że jest odpowiednią osobą do tego zadania. Nawet jeśli sam miałeś do czynienia z Photoshopem lub Corelem, to sam fakt, że przychodzisz z zapytaniem do grafika świadczy o tym, że albo nie masz wystarczającej wiedzy, aby zrobić to samemu, albo po prostu nie masz czasu. Nie próbuj więc grać cwaniaka i wmawiać grafikowi, że zrobiłbyś to lepiej, bo to nieprawda.
Twój grafik ma więcej wiedzy od Ciebie i zrobi to lepiej, więc daj mu pole do popisu. Jeśli widziałeś jego portfolio i referencje, to uwierz, że zrobi to dobrze.

Polecam cały artykuł opublikowany : 15 lutego 2010 , autor: Monika Chitra

Runda 4 - "9 sposobów, aby wkurzyć grafika"

2010-02-27T08:31:00.000-08:00

Nie odbierasz telefonów, a projekt ma być zrobiony szybko.

Śpieszy Ci się i dajesz grafikowi określony termin na wykonanie projektu, a potem nagle udajesz zajętego i nie odbierasz jego maili czy telefonów. Bądź poważny! Twój grafik musi widzieć, że Ty również angażujesz się w projekt.
Kiedy będzie chciał Cię o coś zapytać, albo pokazać Ci wstępny projekt do akceptacji, musi wiedzieć, że jesteś dla niego dostępny.
Projekt końcowy i to, jak będzie firma postrzegana po zmianach, zależy nie tylko od grafika, ale od Ciebie. Dajesz grafikowi 3 dni, a następnego dnia jedziesz na urlop ze swoją żoną i wyłączasz telefon. Trzeciego dnia pytasz go, czy zrobione. A on mówi, że nie, bo stwierdził, że skoro Ty go zignorowałeś, to on też nie będzie się przejmował. Jak się teraz czujesz?
Jeśli musisz wyjechać, zabierz ze sobą laptop, albo nie wyłączaj telefonu – wierz mi, że tak będzie dla Ciebie lepiej. Dzięki temu projekt będzie znacznie lepszy i zapracuje na siebie później.

Polecam cały artykuł opublikowany : 15 lutego 2010 , autor: Monika Chitra

Runda 3 - "9 sposobów, aby wkurzyć grafika"

2010-02-27T08:19:00.000-08:00

Akceptujesz projekt po czym stwierdzasz, że jednak wolisz wcześniejszą wersję.

Pomyśl jakby to było, gdybyś zlecił grafikowi zrobienie projektu ulotki wraz z drukiem. Akceptujesz projekt, dajesz mu sygnał, że można drukować, a potem stwierdzasz, że jednak wcześniejszy projekt był lepszy. Co, jeśli wcześniejszy projekt został przez grafika skasowany? Przecież powiedziałeś wcześniej, że Ci się nie podoba, po co więc miał sobie zaśmiecać komputer. Albo.. co gorsza, co jeśli projekt już się drukuje w drukarni ?? Poniesiesz dodatkowe koszty spowodowane Twoim niezdecydowaniem?
Lepiej się dobrze zastanów i przemyśl wszystkie za i przeciw, zanim napiszesz grafikowi, że projekt jest ok.

Polecam cały artykuł opublikowany : 15 lutego 2010 , autor: Monika Chitra

Runda 2 - "9 sposobów, aby wkurzyć grafika"

2010-02-27T06:47:00.000-08:00

Decyzję podejmuje jeszcze szef/żona/mąż/ciocia..

Dostajesz wstępny projekt od grafika i mówisz mu że Tobie się podoba, ale musisz jeszcze zapytać szefa lub żony. Pamiętaj, że ulubionym kolorem Twojego szefa może być zielony, a Twojej żony czerwony. Jak chcesz ich oboje pogodzić? Właśnie dlatego za akceptację projektu powinna odpowiadać wyłącznie jedna osoba!
Gusta ludzi różnią się diametralnie i zawsze będą inne opinie na dany temat. Grafik znowu się wkurzy. Będzie wykonywał niezliczoną ilość poprawek i poświęci znacznie więcej czasu na projekt, niż było to ustalone. Zniechęci się do Ciebie i w efekcie zrobi wszystko tak, aby jak najszybciej się Ciebie pozbyć. To może się przełożyć na jakość Twojego projektu.
Jeśli jesteś szefem firmy, wyznacz jedną osobę odpowiedzialną za kontakt z grafikiem i nie wtrącaj się do tego, zaś jeśli uważasz, że możesz mieć jakieś uwagi od siebie, to sam świadomie rozmawiaj z grafikiem i nawet nie wspominaj o projekcie swojej żonie!

Polecam cały artykuł opublikowany : 15 lutego 2010 , autor: Monika Chitra